SPIEGEL: ΖΗΛΕΥΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ …
- ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ΧΑΡΟΥΜΕ… ΤΟ ΣΕΞ
ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ… ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣΤην εικόνα που λίγο – πολλοί όλοι οι Ευρωπαίοι έχουν στο μυαλό τους για τους Γερμανούς, επιβεβαιώνουν τελευταίες έρευνες: Ενας στους δύο δηλώνει ανίκανος να χαρεί οτιδήποτε λόγω του άγχους, ένας στους έξι, μόνο, θυμάται μια στιγμή που χαλάρωσε πραγματικά, ενώ ακόμη και κατά τη διάρκεια του σεξ σκέφτονται τις επιδόσεις τους και όχι την πράξη. Οι δυο έρευνες, η μια για το περιοδικό Spiegel και η δεύτερη που έγινε από μια εταιρεία μάρκετινγκ στην Κολωνία, μεταξύ άλλων, για τα συμπεράσματά τους βασίστηκαν και σε συνεδρίες που έκαναν ομάδες συμμετεχόντων με τους ερευνητές.
ΑΝΤΕ Γ@..ΣΟΥ ΚΑΙ ΣΥ ΚΥΡΙΑ ΛΑΓΚΑΡΝΤ
Να λοιπόν που ήρθε η στιγμή και για τη διευθύντρια του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, να βγάλει τη μάσκα και μας δείξει το πραγματικό της πρόσωπο, χρησιμοποιώντας πρωτόγνωρα σκληρή γλώσσα σε σχέση με την στάση που έχει κρατήσει μέχρι σήμερα απέναντι στην κρίση της χώρας μας.
ΠΗΓΗ: otyposnews.gr
To φαινόμενο του «Μαύρου Κύκνου»
| Υπάρχει ένα φαινόμενο του «Μαύρου Κύκνου», που πολλοί αγνοούν και το οποίο υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις να συμβεί στην Ε.Ε. Τι σημαίνει αυτό, απλά ότι η Γερμανία θα ανακοινώσει την αποχώρηση της από την Ε.Ε., κάτι το οποίο κανείς δεν περιμένει και κάτι το οποίο φυσικά θα προκαλέσει την κατάρρευση της ευρωζώνη. Το τέλος, λοιπόν της ευρωζώνη, δε θα προκληθεί από κάποιο πρόβλημα χώρας του ευρωπαϊκού νότου, όπως η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ ή την κατάρρευση της Ισπανίας, αλλά από την αποχώρηση της ίδιας της Γερμανίας.
Είναι ξεκάθαρο ότι η Γερμανία δε θέλει να πράξει κάτι τέτοιο, αφού απλά σε οικονομικούς όρους δε τι συμφέρει. Αλλά είναι σχεδόν σίγουρο ότι αν δε βάλει «νερό στο κρασί της», κυρίως στο ζήτημα της αυστηρής λιτότητας και δημοσιονομικής πειθαρχίας, η οποία στις περισσότερες των περιπτώσεων είναι χωρίς οικονομική λογική και η οποία απλά ποτέ δεν πρόκειται να λειτουργήσει σε συγκεκριμένες χώρες του Νότου, θα αναγκαστεί να αποχωρήσει από το ευρώ. Απλά θα πράξει κάτι τέτοιο υπό το βάρος των πιέσεων και της απειλής να θεωρηθεί υπεύθυνη για την κατάρρευση της ευρωζώνης. Για την ώρα και με κίνδυνο να βρεθεί σε αυτή τη θέση, η Γερμανία περιορίζεται στο σχέδιο Α, που αφορά σε προσφορές βοήθειας προς τις χώρες των PIIGs (Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιταλία, Ισπανία), αλλά με όρους τόσο δυσμενείς, που αυτές θα προτιμούσαν, αργά ή γρήγορα, να φύγουν από το ευρώ (ενδεχομένως και υπό την κοινωνική πίεση στο εσωτερικό των χωρών).
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο γερμανός υπουργός οικονομικών, Wolfgang Schδuble, πριν την τελευταία διάσωση της Ελλάδας, ζήτησε ακόμη και να αναβληθούν οι εθνικές της εκλογές, με αντάλλαγμα να δοθεί η νέα βοήθεια, γεγονός που αν και έχει λογική βάση, θεωρείται απαράδεκτο αφού πρόκειται για μια απευθείας παρέμβαση στο εσωτερικό μιας χώρας κράτους μέλους. Φυσικά αυτή η ωμή παρέμβαση, ξυπνάει μνήμες γερμανικού ναζισμού. Τι φοβάται περισσότερο ο γερμανός υπουργός οικονομικών και οδηγήθηκε σε μια τέτοια παρέμβαση; Μα πολύ απλά ότι η λαϊκή δυσαρέσκεια του ελληνικού λαού στη σκληρή λιτότητα, θα οδηγήσει την χώρα σε «λάθος επιλογές» (όπως πιστεύει ο ίδιος) μέσα από την κάλπη, κάτι το οποίο τελικά συμβαίνει ,αφού το αντιαμερικανικό μέτωπο μεγαλώνει. Βέβαια αυτή η λογική είναι πέραν ως πέραν παράλογη.
Αρκεί κανείς να φανταστεί τους Κινέζους αξιωματούχους να ζητούν από τις ΗΠΑ να αναβάλλουν τις εκλογές τους, αλλιώς θα ξεφορτώνονταν όλα τα αμερικανικά κρατικά ομόλογα που διακατέχουν, με απρόβλεπτες συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία, αλλά και την παγκόσμια πολιτική σκηνή.
Ο Wolfgang Schδuble, σίγουρα δεν είναι ηλίθιος, αφού γνωρίζει πολύ καλά πως η Ελλάδα αποκλείεται να είχε δεχτεί την πρότασή του. Για αυτό, την έκανε με μοναδικό σκοπό να κερδίσει πόντους στο εσωτερικό της Γερμανίας, και να προκαλέσει την ελληνική αντίδραση, ενώ έτσι είναι προετοιμασμένος για παν ενδεχόμενο. Απλά αυτός θα πει ότι εγώ είχα προειδοποιήσει για τους κινδύνους και κανένας δε με άκουσε, κάτι το οποίο συμβαίνει και τώρα που το πολιτικό αδιέξοδο χτυπάει κόκκινο στη χώρα.
Όλοι οι Γερμανοί που το παίζουν σκληροπυρηνικοί με την Ελλάδα, κερδίζουν δημοσκοπικά. Το είδαμε τους προηγούμενους μήνες με την Merkel. Παράλληλα, η Γερμανίδα καγκελάριος υποστήριζε μετά μανίας τον Nicolas Sarkozy στην μάχη του εναντίον του σοσιαλιστή Franηois Hollande, που έχει βάλει στόχο να μειώσει το ηλικιακό όριο συνταξιοδότησης, να ακυρώσει τις περικοπές φόρων στους πλούσιους και να καταργήσει τις νέες δημοσιονομικές συμφωνίες στην ευρωζώνη, που κατάφερε να περάσει το Βερολίνο. Πάντως το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν ένα χτύπημα στη Γερμανία. Σε κάθε περίπτωση, η Γερμανία, όπως και η ΕΕ, το ΔΝΤ και η ΕΚΤ, ξέρουν πολύ καλά ότι δίνουν μια μάχη που είναι προδιαγεγραμμένη να χαθεί, συμμετέχοντας στις αλλεπάλληλες διασώσεις.
Ας μη ξεχνάμε ότι ο Schδuble έφτασε στο σημείο να χαρακτηρίσει την Ελλάδα ως «πηγάδι χωρίς πάτο», στο οποίο χαραμίζονται τα χρήματα της βοήθειας, ενώ ακόμη και αν έχει δίκιο, αυτή η φράση του σίγουρα δε βοηθάει στην έξοδο της χώρας από την κρίση. Απλά τη σπρώχνει πιο κοντά στη μελλοντική της έξοδο από το ευρώ, κάτι το οποίο θα σημάνει το τέλος της ευρωζώνης.
Οι Έλληνες πειράχτηκαν με αυτά τα σχόλια, κάτι απόλυτα λογικό, ενώ οι πολιτικοί της Αθήνας συνεχώς επαναφέρουν το ζήτημα των γερμανικών πολεμικών επανορθώσεων, την ώρα που τα ελληνικά ΜΜΕ συνεχώς απεικονίζουν τους Schδuble και Angela Merkel ως Ναζί. Επίσης, κάτι το οποίο μπορεί να θεωρηθεί απόλυτα φυσικό. Έτσι, μπορεί να πέτυχε η επίσημη συμφωνία διάσωσης της Ελλάδας, αλλά συνεχίζουν να υπάρχουν πολλές κρυφές τριβές, που απειλούν το οικοδόμημα της ΕΕ με κατάρρευση.
Σε γενικές γραμμές, θα πρέπει να θυμόμαστε πως η Ελλάδα αποτελεί το πρελούδιο για το τι μέλλει γενέσθαι στην Ευρώπη. Μόλις ολοκληρωθεί το ελληνικό σκηνικό, θα ανέβουν στην κεντρική σκηνή οι Ιταλία και Ισπανία (αν προλάβουν). Είναι πλέον καταφανές πως η παραχώρηση δημοσιονομικής αυτονομίας, για χάρη οικονομικής βοήθειας, δεν είναι μια αποτελεσματική μέθοδος. Η Ισπανία ήδη αντιδρά κατά τις τελευταίες εβδομάδες, ενώ είναι με μαθηματική ακρίβεια σίγουρο ότι αυτού του είδους οι εντάσεις θα αυξάνονται συνεχώς το προσεχές διάστημα, με την Ισπανία, την Ιρλανδία, την Ιταλία, και την Πορτογαλία, να παίζουν τα τελευταία τους χαρτιά στο ευρωπαϊκό τραπέζι του πόκερ. Την ίδια ώρα, η Γερμανία αρχίζει να καταλαβαίνει ότι δύσκολα μπορεί να υπάρξουν κι άλλες διασώσεις χωρών, διότι ακόμη και αν υπήρχαν χρήματα, οι ψηφοφόροι δεν θα το δέχονταν. Αυτό είναι λοιπόν που την κάνει να εξαντλεί την σκληρότητας της στην Αθήνα, για αυτό συχνά πυκνά, αναφέρεται σε ένα σχέδιο Β, της αποχώρησης της ίδιας από το ευρώ, αν χρειαστεί και όχι κάποιας χώρας μέλους, όπως το 99,9% των ευρωπαίων πιστεύει.
Το σχέδιο αυτό θέλει την Γερμανία να φεύγει από την ευρωζώνη, αλλά να παραμένει στην ΕΕ.
Υπάρχει μια μεγάλη απόδειξη για αυτό, αν και από τα ΜΜΕ πέρασε στα ψιλά. Τους τελευταίους 6 μήνες, η Γερμανία ψήφισε νόμους που θα της επέτρεπαν να αποχωρήσει από την ευρωζώνη, αλλά να παραμείνει στην ΕΕ. Επανέφερε επίσης το SoFFin, που είναι τα ειδικά ταμεία σταθεροποίησης των χρηματοπιστωτικών αγορών (το πλέον σημαντικό γεγονός). Η Γερμανία έδωσε στοSoFFin €400δις που θα χρησιμοποιηθούν ως εγγύηση για τις γερμανικές τράπεζες και €80δις που θα χρησιμεύσουν για την επανακεφαλαιοποίηση τους, ενώ παράλληλα, ψήφισε νόμους που θα επιτρέπουν στις γερμανικές τράπεζες να ξεφορτωθούν τα κρατικά ομόλογα χωρών της ευρωζώνης που έχουν, αν παραστεί ανάγκη.
Σύμφωνα λοιπόν με όλα αυτά, αν κάποια γερμανική τράπεζα το αποφασίσει, θα μπορεί να ξεφορτώνει τα ομόλογα που διαθέτει στο SoFFin, στη διάρκεια μιας κρίσης. Τι έκανε η Γερμανία; Με απλά λόγια έχτισε έναν τοίχο προστασίας γύρω από τις δικές της τράπεζες, έτσι ώστε όταν το θελήσει να μπορεί να φύγει από το ευρώ. Αν αρχίσουν κάποιες χώρες της ΕΕ (όπως η Ισπανία) να αντιδρούν στην λιτότητα και στην δημοσιονομική σύγκλιση, η Γερμανία μπορεί κάλλιστα να αποχωρήσει, αφού φαίνεται ότι ποτέ δε θα δεχθεί μια υπαναχώρηση από τα πιστεύω της. Αυτός λοιπόν είναι ο «μαύρος κύκνος» για τον οποίο κανείς δεν μιλάει. Αν φύγει η Γερμανία από την νομισματική ένωση, θα καταρρεύσει η ΕΕ, ενώ οι συνέπειες στην παγκόσμια οικονομία, θα είναι απλά η περίπτωση της Lehman Brothers, επί δέκα!. Πάντως σε περίπτωση που κάτι τέτοιο συμβεί, η στάση αυτή της Γερμανίας, θα μας θυμίζει (GFF) τη στάση της στο Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, όταν όλος ο πλανήτης την προειδοποιούσε για τις συνέπειες των πράξεων της, αλλά απλά αυτή δεν άκουγε. Η συνέπεια, στην περίπτωση του Β’ παγκοσμίου πολέμου, απλά ήταν ο μεγαλύτερος πόλεμος στην ιστορία της ανθρωπότητας. Τώρα, η συνέπεια θα είναι η οικονομική κατάρρευση του πλανήτη, με χιλιάδες ανθρώπους να οδηγούνται στη φτώχια, με άγνωστο αυτό τι θα σημάνει και γεωπολιτικά. |
| πηγή Greek Finance Forum- |
Το σμαραγδένιο νησί μας
Μόνο εδώ μπορείς να χαλαρώσεις, να ηρεμήσεις και να απολαύσης τη θάλασσα.
ΑΠΛΗΡΩΤΟΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ
**ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ ΛΙΓΟ…ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΔΩΡΙΔΟΣ, ΜΗ ΠΑΘΟΥΜΕ …ΤΑ ΙΔΙΑ**
ΠΕΡΑΜΑ: DEFAULT Ο ΔΗΜΟΣ, ΑΠΛΗΡΩΤΟΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ
Λίγο πριν από την επίσημη χρεοκοπία (default) βρίσκεται ο Δήμος Περάματος, δίνοντας στην ουσία το «σύνθημα» και για άλλους δήμους που βρίσκονται σε ανάλογη κατάσταση. Για την ακρίβεια, ο τέταρτος πιο χρεωμένος δήμος της χώρας, που έχει συνολικά χρέη σε προμηθευτές, δάνεια και ασφαλιστικά ταμεία πάνω από40 εκατ. ευρώ, εδώ και πέντε ημέρες έχει σταματήσει να καταβάλει ακόμη και τους μισθούς των εργαζομένων του και αν δεν καταφέρει να εκδώσει ασφαλιστική ενημερότητα λόγω οφειλών άνω των 8 εκατ. στα ασφαλιστικά ταμεία, κανείς δεν γνωρίζει πότε θα γίνει αυτό.
«Χρωστάω σε όποιον μιλάει ελληνικά. Μετά τις εκλογές, να δούμε τι θα γίνει και τι θα «κάτσει», θα πάω να καταθέσω τα κλειδιά και θα πω: “Πάρτε τα και δουλέψτε το δήμο μόνοι σας. Διοικήστε τον, αν μπορείτε. Πληρώστε τους εργαζομένους. Πληρώστε τα χρέη…” Μας είχαν πει ότι θα μας δώσουν από τα παρακρατηθέντα ένα ποσό να τα δώσουμε στο ΙΚΑ για να πάρουμε ενημερότητα, για να μπορέσουμε να κινηθούμε, αλλά καμιά… απόκριση. Ούτε καν ξέρουμε που είναι αυτά τα χρήματα, ούτε ξέρουμε αν θα μας τα δώσουν. Ψέματα και παραμύθια. Δεν πάει άλλο η κατάσταση», λέει χαρακτηριστικά σεσυνέντευξή του στην aftodioikisi.gr ο δήμαρχος Παντελής Ζουμπούλης.
Και πως να πάει όταν ο δήμος λόγω έλλειψης ασφαλιστικής ενημερότητας δεν μπορεί να εισπράξει οφειλόμενα για να καταβάλει τουλάχιστον τους μισθούς, ενώ στο λογαριασμό του έχει μόλις 30.000 ευρώ, καθώς από τα… 100.000 ευρώ ιδιώτης κατέσχεσε τα 70.000 ευρώ λόγω χρεών (το Πέραμα χρωστά 20 εκατ. σε προμηθευτές εκ των οποίων η πλειονότητα είναι στην πόλη).
Όσο για τη φορολογική ενημερότητα; Αυτή προς το παρόν δίδεται, καθώς ο δήμος χρωστά περίπου 300.000 ευρώ, και η εφορία είναι πιο ελαστική επειδή είναι ΟΤΑ (δημόσιος οργανισμός).
Το πρόβλημα με τα δάνεια και τα χρέη στα Ταμεία
Τα δάνεια που πήραν οι προηγούμενες Διοικήσεις Γιάννη Γλύκακαι Γιάννη Λαγουδάκου, ύψους 13 εκατ. ευρώ, ουσιαστικά έχουν «καπελώσει» τη λειτουργία του δήμου, καθώς περίπου σε 400.000 τακτική επιχορήγηση έχει 290.000 τοκοχρεωλύσια. Και δεν είναι μόνον αυτό… Σύμφωνα με το γενικό γραμματέα του δήμου Νίκο Νικολαΐδη, δεν κατέβαλαν καθόλου αποδόσεις στα ασφαλιστικά ταμεία (μόνο το ΙΚΑ είναι περίπου 5,5 εκατ. ευρώ, και μαζί με τα χρέη στα υπόλοιπα Ταμεία φτάνουν περίπου στα 8 εκατ.). Είναι, δε, χαρακτηριστικό ότι ακόμα και οι παρακρατήσεις των εργαζομένων από τα δάνειά τους δεν αποδίδονταν.
«Τώρα, με την Ενιαία Αρχή Πληρωμών, που ξεκίνησε από το Νοέμβριο του 2011, είμαστε υποχρεωμένοι να αποδίδουμε τα παλαιά, τα μη καταβεβλημένα, μαζί με τα καινούργια. Πρόβλημα!», υπογραμμίζει ο γενικός γραμματέας, μιλώντας στηνaftodioikisi.gr, και συμπληρώνει: «Εμείς, όμως, δεν έχουμε να δώσουμε. Κάναμε δύο-τρεις φορές ρυθμίσεις με το ΙΚΑ, αλλά πλέον δεν μπορούμε να το τηρήσουμε. Δεν έχουμε. Αδυνατούμε».
Το αποτέλεσμα είναι να μη δίνει το ΙΚΑ ασφαλιστική ενημερώτητα στο Δήμο Περάματος, ο οποίος δεν μπορεί να εισπράξει τα περίπου 800.000 ευρώ από το Σύνδεσμο των σκουπιδιών, 250.000 ευρώ από το τέλος των παιδικών σταθμών, ούτε 50.000 ανταποδοτικό τέλος καυσίμων που είναι από το ΥΠΕΚΑ.
«Πάμε για λουκέτο»
Εάν δε γίνει γρήγορα η λεγόμενη επιμήκυνση, ώστε να μειωθούν τα τοκοχρεωλύσια από 290.000 ευρώ σε 90.000 ευρώ το μήνα, πράγμα που θα δώσει «ανάσα» στο δήμο, «πραγματικά θα αντιμετωπίσουμε πρόβλημα βιωσιμότητας του δήμου, πάμε προς λουκέτο», σημειώνει ο γενικός.
Να σημειωθεί ότι ο Δήμος Περάματος για τη ρύθμιση έχει υποβάλει αίτημα στο υπουργείο Εσωτερικών, το οποίο το απέστειλε στο Ελεγκτικό Συνέδριο για τελικό έλεγχο, και από εκεί να επιστραφεί στο υπουργείο και το δήμο, ώστε να πάρει το «δρόμο» προς το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.
.
Μηδενική είναι πλέον η συμμετοχή στην αγορά φαρμάκων για όσους συνταξιούχους λαμβάνουν το ΕΚΑΣ, για όσους έχουν υποστεί εργατικό ατύχημα και για όσες γυναίκες είναι έγκυες ή σε λοχεία.
Ο νέος κατάλογος με τις επικαιροποιημένες συμμετοχές των ασφαλισμένων στα φάρμακα τέθηκε σε ισχύ από χθες και περιέχει μειωμένα ποσοστά συμμετοχών για τις ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού.
Όπως ανακοίνωσε ο ΕΟΦ οι πάσχοντες από παραπληγία, τετραπληγία, οι μεταμοσχευθέντες συμπαγών ή ρευστών οργάνων και ιστών, οι γυναίκες κατά την περίοδο της κύησης και της λοχείας και οι εργαζόμενοι που έτυχαν σε εργατικό ατύχημα, δικαιούνται 0% συμμετοχή για όλα τα φάρμακα.
Επίσης, με συμμετοχή του ασφαλισμένου 0% χορηγούνται τα φάρμακα από τα φαρμακεία των νοσοκομείων και τα φαρμακεία του , .
Για τους δικαιούχους ΕΚΑΣ, η γενική συμμετοχή στα φάρμακα είναι 10% και 0% για τις παθήσεις που εμπίπτουν στην μηδενική συμμετοχή.
.
Περί επανακατοίκησης της ορεινής Δωρίδας
Η Δωρίδα είναι μια κατεξοχήν ορεινή περιοχή, που στη διάρκεια των τελευταίων 60 χρόνων έχασε το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της, πολλές από τις παραδόσεις της ξεχάστηκαν και οι κάτοικοί της διασκορπίστηκαν σε όλες τις γωνιές του πλανήτη. Η εγκατάλειψη είναι φανερή σ’ όποιον επισκέπτεται τα χωριά της και είναι αμφίβολο αν οι νέες γενιές, που αναλαμβάνουν τα πατρικά σπίτια, θα έχουν τους πόρους και τη διάθεση για να τα συντηρήσουν. Υπάρχει τρόπος να μεταστραφεί αυτή η δυσοίωνη κατάσταση;
Ο συνολικός πληθυσμός της Φωκίδας μειώθηκε κατά 16% μεταξύ 2001 και 2011. Ήταν μια περίοδος οικονομικής ανάπτυξης και οι κάτοικοι κατευθύνονταν προς τις μεγάλες πόλεις για μια καλύτερη ζωή. Ήδη, κατά την απογραφή του 2001, το δημοτικό διαμέρισμα Βαρδουσίων έχει μόνο 8 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, είναι δηλαδή πιο αραιοκατοικημένο και από τη Ρωσία, κι αυτό με την παραδοχή ότι η Αρτοτίνα έχει 499 μόνιμους κατοίκους και η Κερασιά 99. Η πραγματική πυκνότητα πληθυσμού του διαμερίσματος Βαρδουσίων είναι μικρότερη απ’ αυτή της Ισλανδίας, που είναι μόνιμα καλυμμένη με πάγους και όπου τα δέντρα σπανίζουν. Αναρωτιέται κανείς αν αυτό το μέγεθος της εγκατάλειψης οφείλεται αποκλειστικά στους σκληρούς χειμώνες της βόρειας Δωρίδας ή αν θα πρέπει να αποδοθεί στην παντελή έλλειψη κρατικής μέριμνας για τις ορεινές περιοχές.
Η ορεινή Ελλάδα ενίοτε κατοικήθηκε από πληθυσμούς που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τους κατακτητές και την εξοντωτική φορολογία που αυτοί επέβαλλαν. Είναι γνωστό ότι κατά τη σύντομη περίοδο της γερμανικής κατοχής, για παράδειγμα, ο πληθυσμός στα ορεινά χωριά δεν επηρεάστηκε σημαντικά, ενώ οι κάτοικοι της Αθήνας λιμοκτονούσαν. Άραγε αυτές οι ιστορικές συνθήκες έχουν περάσει ανεπιστρεπτί ή ο πληθυσμός θα αναγκαστεί να βρει ξανά καταφύγιο στα βουνά;
Στην πραγματικότητα έχει ήδη αρχίσει η επιστροφή του πληθυσμού από την Αθήνα προς την επαρχία. Η αυτονομία στην παραγωγή της τροφής, τα φθηνότερα ενοίκια, το καταφύγιο της πατρικής περιουσίας, το φυσικό περιβάλλον οδηγούν ξανά τους ανθρώπους στα χωριά και τις μικρές πόλεις. Μπορεί όμως η Δωρίδα να προσφέρει στους κατοίκους της ό,τι χρειάζονται σύμφωνα με τις σύγχρονες απαιτήσεις της ζωής;
Για να απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι το ηπειρωτικό κλίμα δεν είναι εξ ορισμού απαγορευτικό για την ανθρώπινη κατοίκηση και ευημερία. Η Ελβετία, για παράδειγμα, είναι μια χώρα κατεξοχήν ορεινή, με δύσκολους χειμώνες, που όμως παρέχει στους πολίτες της μια άνετη οικονομικά ζωή και συντηρεί έναν πυκνό πληθυσμό. Ακόμα και στη χώρα μας, ορεινοί τόποι που επένδυσαν στην πολιτιστική και αρχιτεκτονική τους κληρονομιά, όπως τα Ζαγοροχώρια, μπορούν να παράγουν ένα εισόδημα που καλύπτει τις σύγχρονες ανάγκες, παρόλο που είναι γεωγραφικά απομονωμένοι.
Οι λόγοι που οδήγησαν στην εγκατάλειψη του ορεινού χώρου έχουν στις μέρες μας εκλείψει – υπάρχουν πλέον τα μέσα, ώστε οι άνθρωποι να ζήσουν ξανά στα βουνά με κάποια άνεση. Η εποχή που οι παππούδες μας επιβίωναν σε χωριά χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και δρόμους ανήκει πλέον στο παρελθόν. Χρησιμοποιώντας τη νέα τεχνολογία οι ορεινοί πληθυσμοί μπορούν να πετύχουν έναν υψηλό βαθμό ενεργειακής και διατροφικής αυτονομίας, χωρίς να κάνουν συμβιβασμούς στην ποιότητα ζωής τους.
Απαιτούνται όμως ορισμένες συνθήκες, ώστε τα ορεινά χωριά της Δωρίδας να γίνουν ελκυστικά ως τόπος μετεγκατάστασης. Μια βασική προϋπόθεση είναι η ύπαρξη σχολείων. Η πικρή αλήθεια είναι ότι η πολιτεία αθετεί τη συνταγματική της υποχρέωση για παιδεία προς τους κατοίκους των ορεινών χωριών. Υπάρχουν κάτοικοι που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την ορεινή Δωρίδα, επειδή τα παιδιά τους φτάνουν σε ηλικία που πρέπει να πάνε στο Δημοτικό- αντίστοιχα αποθαρρύνεται και η εγκατάσταση των νέων γονιών. Στην περίπτωση μιας οικογένειας που αποφασίζει να εγκατασταθεί στην Αρτοτίνα, για παράδειγμα, θα πρέπει τα παιδιά να μετακινούνται τέσσερις ώρες την ημέρα σε ορεινό δρόμο προκειμένου να πάνε σχολείο. Στην πράξη, είναι αδύνατο για τους μαθητές να εκπληρώσουν την υποχρεωτική τους εκπαίδευση, με αποτέλεσμα το κράτος να απαγορεύει την εγκατάσταση πληθυσμού στο δημοτικό διαμέρισμα Βαρδουσίων. Στην εποχή μας υπάρχουν λύσεις για την εκπαίδευση απομακρυσμένων πληθυσμών. Οι προηγμένες χώρες χρησιμοποιούν σ’ αυτές τις περιπτώσεις έναν συνδυασμό από μαθήματα στο σπίτι και εξ αποστάσεως εκπαίδευση.
Αν λυθεί το πρόβλημα της έλλειψης σχολείων, βελτιωθεί το οδικό δίκτυο και προστατευθεί η φύση και η παραδοσιακή αρχιτεκτονική, η περιοχή της Δωρίδας μπορεί ξανά να αποκτήσει μόνιμο και σταθερό πληθυσμό, που να βιοπορίζεται από τον πεζοπορικό και φυσιολατρικό τουρισμό, από τον κυνηγετικό τουρισμό και από την ορθολογική εκμετάλλευση των πλούσιων δασών και των υδάτων της. Τότε η Δωρίδα θα μπορέσει και πάλι να αποτελέσει καταφύγιο για τους ανθρώπους της και έναν ευχάριστο προορισμό για τους επισκέπτες της.
Κώστας Γιαννίρης,
Καθηγητής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης
.
