Skip to content

Η πραγματική κατάσταση της οικονομίας επιβάλλει «επαναδιαπραγμάτευση». Αλλως οδηγούμενα σε αδιέξοδο.

14/07/2012

Αναπόσπαστο στοιχείο…

Aρθρο του Παναγ.Παναγιώτου

Η συγκατοίκηση σε μια κυβέρνηση τριών πολύ διαφορετικών μεταξύ τους κομμάτων (με ιστορικό βάθος διαφορών) σε συνθήκες ανοιχτής και εξελισσόμενης κρίσης δεν είναι εύκολη ιστορία. Ακόμα κι αν έχουν συνυπογράψει με καλή διάθεση οι αρχηγοί τους ένα κείμενο προγραμματικών θέσεων. Οσο η κρίση επέβαλε τη συνεργασία, κάνοντας τελικά «εύκολο» κάτι που σε άλλες συνθήκες θα ήταν αδιανόητο, άλλο τόσο «εύκολο» είναι στις δύσκολες «στροφές» των εξελίξεων να την «πάρει και να τη σηκώσει»!

Κρίσιμο μέγεθος είναι και η «χημεία» μεταξύ των αρχηγών, αλλά και αυτή έχει περιορισμένα όρια.

Η «συγκολλητική ουσία», κακά τα ψέματα, είναι η «επαναδιαπραγμάτευση». Χωρίς αυτή δεν υπάρχει «συγκατοίκηση», ανεξαρτήτως καλών προθέσεων: η κυβέρνηση θα καταρρεύσει… Είναι η ουσία της εντολής του λαού. Υπ’ αυτή την έννοια είναι «μονόδρομος» για την κυβέρνηση.

Η επαναδιαπραγμάτευση είναι συστατικό στοιχείο πια της «εφαρμογής» του Μνημονίου…

Ακόμα κι αν δεν… γίνεται, πρέπει να λέγεται. Ακόμα κι αν δεν λέγεται, πρέπει να γίνεται! Οι λόγοι της «επαναδιαπραγμάτευσης» είναι πραγματικοί και ουσιαστικοί. Δεν είναι μόνο η «εντολή του ελληνικού λαού» που οφείλουν οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας να σεβαστούν απολύτως. Είναι και το ότι το «πρόγραμμα» δεν βγαίνει με τόσο υψηλή ύφεση το 2012 (7% συν) έπειτα μάλιστα από τέσσερα έτη συνεχούς ύφεσης.

Δηλαδή, η πραγματική κατάσταση της οικονομίας επιβάλλει «επαναδιαπραγμάτευση». Αλλως οδηγούμενα σε αδιέξοδο.

Και το ξέρουν καλά και οι εταίροι-δανειστές μας, ανεξαρτήτως της διαπραγματευτικής τακτικής τους. Υπάρχει επίσης και ο πολιτικός λόγος της σταθεροποίησης του πολιτικού συστήματος της χώρας, που δεν μπορεί να αφήνει αδιάφορους τους εταίρους-δανειστές μας, την Ευρώπη και την Ευρωζώνη. Και ο λόγος αυτός επιβάλλει «επαναδιαπραγμάτευση».

Βέβαια η «επαναδιαπραγμάτευση» θέλει αξιόπιστο εθνικό σχέδιο (που ακόμα δεν έχουμε δυστυχώς), ισοδύναμα μέτρα, τακτική, συμμαχίες και «ωριμάνσεις». Δεν «πατάς το κουμπί και βγαίνει η… χοντρή»!

Ούτε επίσης μπορεί η «επαναδιαπραγμάτευση» να «περιμένει» για πολύ. Χρειάζονται επιταχύνσεις. Αμεσα μέτρα ανακούφισης των πολιτών, που να δείχνουν μια διαφορετική λογική.

Επιμήκυνση, γρήγορη μεταφορά αναπτυξιακών πόρων, απευθείας χρηματοδότηση των τραπεζών από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης και αναδιαπραγμάτευση και του «επίσημου χρέους» είναι ένα πλαίσιο ευρύτερων και ρεαλιστικών διεκδικήσεων από την Ελλάδα, σε μια Ευρώπη «που αλλάζει για να ζήσει». Πρέπει βέβαια και εμείς να κάνουμε τις αλλαγές, που έτσι κι αλλιώς πρέπει να κάνουμε στο παραγωγικό μοντέλο της χώρας, στο κράτος, στη φορολογία κ.λπ.

Η επαναδιαπραγμάτευση είναι μια «ζωντανή υπόθεση», αρκεί να μην τη «χρησιμοποιούν» μερικοί πολιτικά ως πρόσχημα για να μη γίνει τίποτα…

-Ethnos.gr

.

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: